Skip to content

Concertprojecten & Programma's — Intercontinental Ensemble

Nieuw

De Verborgen Bladzijde

De nieuwe kameropera over de fascinerende Alma Mahler. Wenen's machtigste muze verliest haar dochter in 1935. Stil rouwen is niet mogelijk: Duitsland bereidt de annexatie van Oostenrijk voor en iedereen moet partij kiezen. Een opera over de prijs van liefde, zelfbeschikking en de kneedbaarheid van het geheugen.

Meer weten

Klavierliefde

'Klavierliefde' is een samenwerking tussen Intercontinental Ensemble en pianiste Yukiko Hasegawa. Het programma omvat beide pianoconcerten van Clara en Robert Schumann, evenals "Ontluiken 花," een nieuw werk van componiste Bianca Bongers.

De motivatie voor dit project ligt in Yukiko Hasegawa's bewondering voor Clara Schumann. Clara was, tegen de sociale normen van haar tijd in, een leidende vrouw: kostwinner, zeer gerespecteerd docente en bovenal een groot pianovirtuoos. Met haar uitvoeringen werd de muziek van haar echtgenoot Robert Schumann bekend bij het grote publiek.

Het is een eeuwige schande dat zij het componeren naar de achtergrond heeft verdrongen, want het staat buiten kijf dat zij zelf een briljant componiste was. Haar pianoconcert dat ze op zeer jonge leeftijd schreef is daar een zeer goed voorbeeld van.

Yukiko Hasegawa

In haar nieuwste werk 'Ontluiken 花 voor piano solo en ensemble (2025)' ontdoet Bianca Bongers de zintuigen van de luisteraar, waarbij ze voortdurend wisselt tussen introverte en extraverte sferen. Bongers legt uit: "In mijn stuk komt het onbekende naar boven. De sensatie wanneer je iets voor het eerst hoort, het nog niet volledig begrijpt, maar voelt dat het betekenis heeft. Als een schrift dat zich steeds kenbaar maakt en ontluikt."

"Klavierliefde" is mede mogelijk gemaakt door de genereuze steun van Fonds Podiumkunsten, BNG Cultuurfonds, het Cultuurfonds en de van den Berch-Heemstede Stichting.

Arc

Arc

Het Intercontinental Ensemble overspant diverse muzikale werelden, waarin vrouwelijke artiesten met uiteenlopende achtergronden hun muzikale verhalen delen.

Bianca Bongers' "Collage of an Octave" is een meditatief stuk dat moeiteloos harmonieën van Pärt vermengt met ritmes van Stravinsky. Clara Schumann schreef haar 3 Romances na haar ontmoeting met Brahms. Oorspronkelijk voor piano, biedt IntEns' arrangement van deze prachtige stukken nog meer kleurklanken.

Aregnaz Martirosyans "Emotional Diversity" is een confronterende en rauwe blik op het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan, waar families en vrienden naar het front worden gestuurd. Sarah Neutkens' "September I" creëert een muzikale reis door de gouden kleuren van een herfstbos.

Tot slot is er het nonet van de Franse componiste Louise Farrenc. Na de première kreeg zij een loonsverhoging van het Parijse Conservatorium. Geen moment te vroeg, want in de 19e eeuw werd zij voor hetzelfde werk minder betaald dan haar mannelijke collega's. Al deze verschillende verhalen, verteld door de negen muzikanten van IntEns.

Traveling Light

Traveling Light

Beroemde symfonieën in een nieuw licht. Meer transparantie, meer flexibiliteit. Het Intercontinental Ensemble (IntEns) presenteert bekende symfonieën in een nieuw licht. Met hun arrangementen en uitvoering bieden ze luisteraars de mogelijkheid om nieuwe melodieën in de werken te ontdekken — muzikale lijnen die voorheen nauwelijks hoorbaar waren in de klankenmassa van een orkest.

Franz Schubert schreef zijn achtste symfonie aan het einde van zijn leven. Ze werd "de Onvoltooide" genoemd omdat ze slechts twee delen heeft in plaats van vier. Schubert had niet meer nodig om zijn muzikale verhaal te vertellen.

Het "Poco Allegretto" uit Brahms' derde symfonie is een hoogtepunt van de romantiek. De melancholische melodie, ingezet door de cello, boeit de luisteraar van begin tot eind.

In zijn eerste symfonie is Beethoven duidelijk nog een leerling van Haydn. In de tweede vond hij zijn eigen stem: eigenzinnig, romantisch en vol energie. Beethoven bracht iets nieuws en ongehoords, waardoor critici met stomheid werden geslagen terwijl het publiek werd betoverd.

Luister naar stukken van deze drie reuzen in IntEns' eigen arrangement voor nonet, dat aan transparantie en flexibiliteit wint met dezelfde intensiteit als een volledig orkest.

In Motu

In Motu

Elk muziekstuk heeft beweging, maar sommige stukken hebben net iets meer. Dat is het geval met de stukken op IntEns' nieuwe album "In Motu."

Nino Rota is vooral bekend als filmcomponist voor Fellini- en Coppola-films. In zijn nonet toont hij een scala aan stijlen — van drama tot hilarische komedie — en creëert een wilde achtbaan die verrast en boeit gedurende alle vijf delen.

De Tsjechische componist Martinů schreef zijn nonet in 1959 voor het Tsjechisch Nonet. Het is een eerbetoon aan zijn geboorteplaats, vol volksdansen en uitbundige euforie, afgewisseld met een hartverscheurend middendeel.

Op twintigjarige leeftijd reisde Mendelssohn maandenlang door Italië, overweldigd door eeuwenoude kunst, prachtige natuur en het gepassioneerde Italiaanse karakter. Hij legde deze impressies vast in zijn symfonie, die afsluit met een indrukwekkende tarantella.

"In Motu" is een krachtige en ontroerende ervaring die niemand onberoerd laat. IntEns voert de muziek uit met volle passie en plezier.